Wesołowski Jan ur. w 1902 r. w Żerebkach, zm. w 1982 r. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: mgr filoz. w zakresie fiz. UJ – 1933 r.; prac. Zakładu Fizyki UJ od 1931 r.; zapoczątkował badania natężeń miękkiej i twardej składowej oraz rozkładu kątowego promieniowania kosmicznego w kopalni soli w Wieliczce – 1938 r.; dr filoz. w zakresie fiz. – 1943 r.; czynny udział w konspiracji – tajne nauczanie w UJ oraz nasłuch BBC i radia Moskwa dla organizacji podziemnych; z-ca prof. w połączonych wówczas PWr. i UWr – 1948 r.; doc. – 1955 r.; kier. III Katedry Fizyki Doświadczalnej; prof. nadzw. – 1964 r.; kier. Katedry Fizyki Jądrowej UWr 1966–1969; kier. Zakładu Zastosowań Fizyki Jądrowej UWr 1969–1972; udział w organizacji PWSP we Wrocławiu przeniesionej do Opola w 1954 r.; zał. i kier. Katedry Fizyki WSP w Opolu 1955–1963; czł. Rady Naukowej Międzywydziałowego Instytutu Fizyki Politechniki Gdańskiej; Komisji Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego ds. Wyższych Szkół Pedagogicznych 1957–1967; przewodniczący Zespołu Rzeczoznawców w zakresie fizyki dla Zakładów Kształcenia Nauczycieli podległych Ministerstwu Oświaty; inicjator badań promieniowania kosmicznego w Polsce; pionier prac dotyczących zastosowań zjawiska anihilacji pozytonów w badaniach struktury elektronowej i atomowej materii skondensowanej; twórca szkoły spektroskopii anihilacyjnej; inicjator ogólnopolskich Seminariów Anihilacji Pozytonów, stanowiących obecnie miejsce spotkań najwybitniejszych światowych specjalistów zajmujących się tym zjawiskiem – 1966 r. Wypromował 11 dr. n. fiz., wśród nich pięciu dr. hab. i prof. Odznaczenia: Medal X-Iecia PRL; Złoty Krzyż Zasługi; Krzyż Oficerski O.O.P.; Odznaka Budowniczego Wrocławia; Medal KEN. Szerzej o nim: Ne Cedat Academia, Wyd. Literackie 1975, Postępy Fizyki 34 (1983) s. 207–208, 499–503.