Gawlik Wiesław ksiądz; ur. w 1923 r. w Krakowie, zm. w 1980 r. w Katowicach. Matura w Drohobyczu –1941 r. Studia teologiczne na UJ 1945–1950; święcenia kapłańskie 25 VI 1950 r. w Katowicach; wikariusz w Jeleniej Górze; przy katedrze wrocławskiej od 1951 r.; doktorat w Krakowie na podst. pracy: Zagadnienie symbolicznej interpretacji logiki tradycyjnej w 1951 r.; wykładał logikę, metodologię, historię filozofii, teorię poznania i kosmologię w SD we Wrocławiu 1951–1955; adiunkt w ATK w Warszawie 1955–1957; wykłady z filozofii w SD we Wrocławiu, będąc nauczycielem niezmiernie wymagającym, lecz bardzo kochającym młodzież duchowną. Specjalizował się w zagadnieniach filozofii Newmana, przebywając na stypendium naukowym w Strasburgu 1969–1971. Organizował Studium Wyższej Kultury Religijnej we Wrocławiu; prowadził wykłady w Studium Katechetycznym; był organizatorem kursów, dni skupienia i rekolekcji zamkniętych; pełnił obowiązki cenzora wydawnictw religijnych; należał do kurialnej Komisji ds. Środków Masowego Przekazu; prowadził duszpasterstwo inteligencji technicznej i duszpasterstwo rodzin. Czł. Rady Duszpasterskiej; sędzia prosynodalny. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Francuskiej.