Puzio Jan ksiądz; ur. w 1913 r. w Brzostowej Górze, pow. Kolbuszowa, zm. w 1975 r. w Rzeszowie. Studia teologiczne w SeD w Przemyślu; święcenia kapłańskie 20 VI 1937 r.; wikariusz w Zgłobiu; studia w Rzymie, gdzie uzyskał na Gregorianum licencjat z filozofii – 1939 r.; proboszcz w Dzikowcu; nauczyciel w kompletach tajnego nauczania; wykładowca seminaryjnym w Przemyślu 1945–1946; wikariusz w Rozwadowie; studia na KUL; doktorat z filozofii – 1947 r.; katecheta we wrocławskich szkołach średnich – 1947 r; wykłady z filozofii w SD we Wrocławiu, które prowadził od 1948 r. do końca życia; magisterium z pedagogiki UWr – 1949 r.; doktoryzował się z teologii na UJ – 1952 r.; w więzieniu śledczym 1950–1951; radca kurialny i sekretarz wydz. duszpasterskiego 1951–1955; cenzor ksiąg religijnych i delegat do spraw KUL – 1952 r.; sędzia prosynodalny od 1960 r.; wszedł do grona kapituły katedralnej – 1969 r.; wykładał filozofię w SD salwatorianów w Bagnie 1958–1963; adiunkt na katedrze psychologii ATK, gdzie habilitował się z psychologii eksperymentalnej 1963–1966; podróż do St. Zjednoczonych –1959 r.; przebywał na Uniwersytecie Wiedeńskim 1965–1966. Został pochowany w Majdańcu Królewskim.