Hejno Wiesław ur. w 1936 r. w Bychawie. Aktor, reż., publicysta, prof. nadzw. Wykładowca w Studium Aktorskim T. Lalkowych przy Wrocławskim Teatrze Lalek 1968–1970; praca w PWST – 1973 r.; dziekan Wydz. Lalkarskiego 1978–1987; prorektor ds. Wydz. Zamiejscowych we Wrocławiu PWST Kraków 1987–1993; kw. I st. – 1976 r.; kw. II st. – 2001 r.; dyr. nacz. i art. WTL 1981–2001; pomyśłodawca utworzenia Podyplomowego Studium Reżyserii Teatru Dzieci i Młodzieży przy Wydz. Lalkarskim (program - współpraca pedagog z E. Olinkiewicz) – 1992 r.; utworzył Specjalizację Pantomimiczną przy Wydz. Aktorskim (pomysł i program zaakceptowany przez H. Tomaszewskiego); reż. ok. 90. spektakli dla dzieci i dorosłych, w tym teatry w Chorwacji, Rosji, NRD, Niemcy; przedst. dypl. na Wydz. Lalkarskim: Szewczyk Dratewka (1976), Na szkle Malowane (1986), Oni (1992); ok. 150 dypl. indywidualnych na Wydz. Lalkarskim; tworzył program art. „Małej Sceny” dla dorosłych przy WTL 1981–2001; reż. m.in.: Czarownice (1974), Celestynę (1982), Operę za trzy grosze (1983), tryptyk Fenom Władzy: Proces (1985), Gyubal Wahazar (1987), Faust (1989); Niedokonania (1994), Król Ryszard III (1999), Śmieszny staruszek (2001); utworzył Centrum Sztuki Dziecka przy WTL; prowadził kursy lalkarskie w Sarajewie i Mostarze – Bośnia; Waasa – Finlandia; Bochum – Niemcy. Nagrody Ministra KiS: ind. III st. – 1977 r.; zesp. II st. za rozwój szkolnictwa teatralnego we Wrocławiu – 1980 r.; ind. I st. – 1986 r.; ind. I st. – 1993 r.; nagroda Prezesa RM za twórczość dla dzieci i młodzieży zesp. – 1981 r.; ind. – 1983 r.; nagroda m. Wrocławia – 1986 r.; nagrody m.in. za: Proces przedstawienie roku na Dolnym Śl. – 1985 r.; udział w Teatr. Narodów w Chile – 1993 r.; Gyubal Wahazar Zagrzeb I nagroda – 1987 r.; I nagroda Komedia dla Mamy i Taty Praga – 1998 r.; I nagroda za Śmiesznego staruszka – 2001 r.; nagrody na festiwalach w Tarnowie, Szczecinie, Toruniu, Pradze, we Wrocławiu przedstawienie roku; 2002 – książka Lalkarz, Lutkar – wyd. chorwackie; publicystyka m.in. w kwart. Teatr Lalek, Loutka Zagrzeb; felieton radio i in. Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” – 1976 r.; „Zasłużony dla M. Wrocławia i Województwa Wrocławskiego”; Złoty Krzyż Zasługi– 1983 r.; Medal KEN – 1996 r.; Medal ZASP-SPATiF.