Smoleński Dionizy ur. w 1902 r. w Łodzi, zm. w 1984 r. w Warszawie. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: gimnazjum w Łodzi – 1921 r.; walczył w szeregach 167 Pułku Piechoty Brygady Śląskiej – 1920 r.; mgr inż. na Wydz. Chemicznym PW 1921/26; służba wojskowa w Szkole Podchorążych Rezerwy nr 7 w Śremie 1927/28; kier. w Komisji Doświadczalnej w Centr. Szkole Strzelniczej w Toruniu 1929/32; Centrum Szkolenia Piechoty w Rembertowie od 1932 r.; st. asystent Zakładu Balistyki PW; Centrum Badań Balistycznych Inst. Technicznego Uzbrojenia w Zielonce k. Warszawy – 1935 r.; żołnierz AK; z-ca Szefa Uzbrojenia Komendy Głównej „Leśnika” oraz komendant poligonu w Zielonce; gdzie dowodził oddz. AK; praca w Instytucie Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie; po Powstaniu Warszawskim wywieziony na roboty do Breslau; czł. Grupy Naukowo–Kulturalnej organizuje Filię PZH, a równocześnie org. Uniwersytet i PWr. – V 1945 r.; nieoficjalne wejście na teren Politechniki zajętej przez wojska radzieckie VI 1945 r.; pierwszy wykład akademicki na Dolnym Śl. odbył się 15 XI 1945 r.; adiunkt – 1946 r.; z-ca prof. – 1947 r.; prorektor PWr. 1947/4; prof. nadzw. – 1948 r.; prof. zw. – 1956 r.; rektor PWr. 1951– 1960; współorganizator Światowego Kongresu Intelektualistów – 1948 r.; sekr. gen. i prezes WTN 1957/60; przewodniczący Komitetu ds. Techniki – 1960 r.; czł. Komisji Planowania przy Radzie Ministrów; kier. Zakładu Teorii Spalania w Katedrze Silników Spalinowych Przemysłowych i Lotniczych PW – 1961 r.; kier. Katedry Balistyki Wewnętrznej i Teorii Spalania w WAT; rektor PW 1965/69; czł. koresp. od 1964 r., czł. rzecz. PAN od 1969 r.; w PAN m. in.: wiceprezes oraz sekr. naukowy, przewodniczący Komitetu ds. Badań i Pokojowego Wykorzystania Przestrzeni Kosmicznej. Uczestniczył w wielu Radach Naukowych, Pracach RWPG jako przewodniczący Sekcji Polskiej w Komisji Nauki i Techniki; przewodniczący Komitetu Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej. Autor wielu opracowań książkowych, publikacyjnych, artykułów w czas. pol. i zagr. Odznaczenia m. in.: Order Sztandaru Pracy I i II Klasy; Krzyż Komandorski z Gwiazdą; Krzyż Komandorski O.O.P.; Krzyż Oficerski O.O.P.; Krzyż Kawalerski O.O.P.; Złoty Krzyż Zasługi; Medal KEN; Medal „Za Wybitne Zasługi dla rozwoju Politechniki Wrocławskiej. Laureat nagrody Kolegium Rektorów Szkół Wyższych Miasta Wrocławia „Za integrację środowiska naukowego”. Dr h. c. PWr. i dr h. c. PW. –1976 r. Pochowany w Al. Zasłużonych na Powązkach.