Nowicki Andrzej Rusław ur. w 1919 r. w Warszawie. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: rozpoczęcie studiów filozoficznych – 1935 r.; UW – 1937 r.; pierwsza praca naukowa („Przegląd Filozoficzny”) – 1939 r.; współpraca z czas.: ”Myśl Filozoficzna”, „Studia Filozoficzne”, „Ruch Filozoficzny”, „Edukacja Filozoficzna”, „Archiwum Historii filozofii i Myśli Społecznej”, z czas. uczelnianymi; mgr filoz. – 1943 r.; egz. dr. – 1947 r.; promocja – 1948 r.; dr hab. – 1962 r.; prof. nadzw. – 1971 r.; prof. zw. – 1976 r.; stypendia we Włoszech; attaché ambasady RP w Rzymie 1945–1947; poznał tam kilkudziesięciu włoskich filozofów i wygłaszał liczne odczyty w jęz. włoskim; praca na UW na Wydz. Filozoficznym oraz w red. „Euhemera”; w okresie wrocławskim stworzył ważny ośrodek studiów nad filozofią włoskiego Renesansu 1963–1973; w okresie lubelskim (18 lat działalności naukowej i dydaktycznej) utworzył Zakład Filozofii Kultury w UMCS. Promotor 35 prac dr. i 112 mgr. W pracę z uczniami wkłada wiele serca, jest wymagającym a równocześnie niezwykle życzliwym nauczycielem, zachęcającym do samodzielnego poszukiwania własnych dróg; wybitny polski myśliciel. Autor ponad 1200 prac, w tym 50 książek oraz setki nie drukowanych jeszcze rozpraw. Twórca systemu filozoficznego. Najważniejszymi dyscyplinami dla budowania tego systemu filoz. są: historia światowej filozofii; religioznawstwo; językoznawstwo; psychologia. Autor m.in.: Spotkania w rzeczach (1991), Człowiek w świecie dzieł (1974), Nauczyciele (1980), Portrety filozofów (1978). Autor wielu wystąpień, odczytów, referatów w Polsce i za granicą.