Lagosz Kazimierz ksiądz; ur. w 1888 r. w Krośnie, zm. w 1961 r. Studia teologiczne na UJK we Lwowie; święcenia kapłańskie – 1911 r.; wikariusz w parafiach Monasterzyska, Jagielnica i Trembowla; w czasie I wojny światowej był sekr. gen. w Centralnym Komitecie Opieki nad Ludnością Ewakuowaną z Galicji; wikariusz katedry lwowskiej; prefekt gimnazjalny w Horodence, Kałuszu i Złoczowie; udzielał się w Towarzystwie Szkoły Ludowej; budował kościoły dla polskiej ludności katolickiej; był na parafii w Wróblowicach od 1940 r.; Kobierzynie od 1942 r.; przybył do Wrocławia, by przejąć kościoły katolickie dla Polaków – 1945 r.; proboszcz parafii św. Bonifacego; dziekan; archiprezbiter; przedstawiciel Kościoła Katolickiego w Zarządzie Miejskim do 1949 r. Zabiegał o odbudowę kościoła św. Stanisława i Doroty, którym administrował do 1947 r., oraz katedry, a także kier. pracami remontowo–budowlanymi na Ostrowie Tumskim. Więziony pod zarzutem nie zgłoszenia majątku poniemieckiego do Urzędu Likwidacyjnego 1949–1950; wyszedł z więzienia odmieniony i wiele wskazuje na to, że tam przygotowywano go do objęcia władzy w diecezji. Władze państwowe zniosły tzw. stan tymczasowości na Ziemiach Zach. i Płn., usuwając pięciu administratorów apostolskich z tych terenów – 1951 r. Na ich miejsce wprowadzono wikariuszy kapitulnych, wybranych przez kapituły katedralne lub przez konsultorów diecezjalnych. We Wrocławiu spośród 12 czł. dawnej Kapituły tylko ks. kan. Niedźbała, przebywał na terytorium Polski i sam dokonał wyboru wikariusza kapitulnego w osobie Lagosza – 1951 r. Prymas Polski abp St. Wyszyński, chcąc uniknąć schizmy, usankcjonował ów wybór i mianował Lagosza swoim wikariuszem gen. dla ordynariatu wrocławskiego, nadał mu prawa i obowiązki biskupa rezydencjalnego (z wyjątkiem tych, które wymagają sakry biskupiej) – 1952 r. Ponadto wskrzesił kapitułę katedralną we Wrocławiu i jej prepozytem mianował ks. infułata Lagosza – 1952 r. Zakończył odbudowę katedry (jej poświęcenie – 1951 r.). Po wznowieniu kapituły Lagosz dążył także do wskrzeszenia przywileju dotyczącego wyboru biskupa przez kapitułę oraz do zwołania synodu diecezjalnego. W obu wypadkach spotkał się z odmową najwyższych władz kościelnych w Polsce. Lagosz został zwolniony z urzędu wikariusza kapitulnego, a rządy na stolicy biskupiej objął bp Bolesław Kominek – 1956 r. Wyjechał do Warszawy, gdzie zamieszkał jako emeryt. Pochowany na cmentarzu na Powązkach.