Urban Wincenty biskup; ur. w 1911 r. w Grodzisku Dolnym k. Przeworska, zm. w 1983 r. we Wrocławiu. Studia teologiczne na Wydz. Teologicznym UL; święcenia kapłańskie – 1936 r.; wikariusz i katecheta w Sokolnikach, Biłce Szlacheckiej i Kamionce Strumiłowej; proboszcz w Białce Szlacheckiej 1940–1945; dyr. Archiwum i Muzeum Archidiecezjalnego oraz Biblioteki Kapitulnej we Wrocławiu – 1946 r.; doktoryzował się na UW na podstawie pracy: "Konwersja Melecjusza Smotrzyckiego polemisty i dyzunickiego arcybiskupa płockiego w latach 1620–1627" – 1947 r.; kolokwium hab. na Wydz. Teologicznym UJ – 1953 r.; wykładowca historii Kościoła, patrologii i historii sztuki w SD we Wrocławiu od 1947 r.; także na PWT; wykłady w SD w Nysie 1949–1961; prowadził w ATK wykłady zlecone z historii teologii katolickiej w Polsce 1971–1973; zajęcia z historii Kościoła na Ziemiach Odzyskanych 1973–1974; hab. – 1971 r.; prof. nadzw. – 1973 r.; prof. zw. – 1979 r.; twórca wrocławskiej szkoły historyków Kościoła; wykłady z zakresu dogmatyki, liturgiki, historii Kościoła, Pisma Św., ślubów zakonnych dla postulantek, nowicjuszek i juniorystek w domu formacyjnym elżbietanek we Wrocławiu 1947–1983; promotor czterech prac dr., 18. licencjackich i 56. mgr.; wszedł do grona kapituły katedralnej – 1952 r.; papieski prałat domowy – 1959 r.; biskup tyt. Abitine, z przeznaczeniem do pomocy rządcy archidiecezji wrocławskiej – 1959 r.; wikariusz kapitulny 1974–1976; pozostawił w spuściźnie naukowej ok. 500. pozycji drukowanych. Pochowany w podziemiach katedry wrocławskiej.