Broniewski Tadeusz Andrzej ur. w 1894 r. w Krakowie, zm. w 1976 r. we Wrocławiu. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: dyplom studiów architektonicznych na PL – 1925 r.; praca naukowo–dydaktyczna na Wydz. Architektury PL; początkowo u prof. arch. Sas-Zubrzyckiego, później na stanowisku adiunkta u prof. arch. W. Minkiewicza; dyr. Państwowej Szkoły Budowlanej w Jarosławiu 1931–1944; objęcie Katedry Historii Architektury w Oddziale Architektury Wydz. Budownictwa PWr. – 1945 r.; dwukrotnie dziekan WA PWr. – 1949–1951 i 1958–1960; wykłady w PWSSP i na kierunku Historia Sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim; czł. WTN; Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk; SARP oraz Stowarzyszenia Historyków Sztuki; czynny udział w Radach Konserwatorskich i Komisjach Architektoniczno–Budowlanych; kierował odbudową m.in. kościoła św. Marii Magdaleny we Wrocławiu, ratusza w Lubaniu, Biblioteki Uniwersyteckiej na Wyspie Piaskowej; autor rozbudowy Gmachu Głównego PWr. Zaprojektował i zrealizował budynek Wydz. Chemii PWr.; współredaktor „Sztuki Wrocławia”; długoletni współred. serii „Śląsk w zabytkach sztuki”, wyd. Ossolineum, w której był autorem tomów „Trzebnica” i „Kłodzko”. Wypromował dr., dr. hab. i prof. Autor „Historii architektury w zarysie” 1959 r. i 5-tomowej „Architektura dla wszystkich” 1963–1969. Odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi; Krzyż Kawalerski O.O.P.; nagrodą m. Wrocławia – 1958 r.; tytułem Budowniczego Wrocławia – 1959 r. Upamiętniony na tablicy honorowej Wydz. Architektury.